strona główna
logo razem dla klimatu
grafika

Polski Multimedialny
Raport Klimatyczny
TOGETAIR 2021

Szczyt Klimatyczny
TOGETAIR 2021
21 - 23 Kwietnia

Raport Klimatyczny TOGETAIR

Raport Klimatyczny TOGETAIR to pierwsze tak kompleksowe ujęcie zagadnień poruszonych podczas zeszłorocznej premierowej edycji Szczytu Klimatycznego 2020, a także podsumowanie dyskusji wokół kluczowych dla Polski wyzwań ekologicznych.

 

W nowej, unikatowej multimedialnej formie w Raporcie przedstawione zostały rekomendacje ekspertów, naukowców, biznesu, samorządów i organizacji pozarządowych.

 

Tak szerokie grono zaangażowanych pozwoliło nie tylko uchwycić trendy i spojrzeć na ochronę środowiska z makro i mikro perspektywy, ale również ustalić priorytety na nadchodzące lata, takie jak min. transformacja energetyczna, uporządkowanie rynku odpadowego, oczyszczenie powietrza ze szkodliwych zanieczyszczeń.

czytaj więcej

Szczyt Klimatyczny TOGETAIR 

II edycja Szczytu Klimatycznego TOGETAIR odbędzie się 21-23 kwietnia. 3-dniowe wydarzenie realizowane w formule hybrydowej transmitowane ze studia tv ogladać będzie można bezpłatnie i bez rejestracji na głównych stronach:
 mediów partnerskich 

 

Podczas Szczytu omawiane będą konsekwencje zmian klimatycznych, sprawiedliwej transformacji oraz działania na rzecz poprawy jakości powietrza i walki ze smogiem. 

 

Celem Szczytu Klimatycznego TOGETAIR jest zainicjowanie wspólnych działań wszystkich sektorów kraju - rządu, samorządów, nauki, biznesu, NGOSów i mediów - na rzecz ochrony środowiska oraz stworzenia ambitnej, racjonalnej ekonomicznie polskiej polityki klimatycznej.

#razemdlaklimatu 

 

oglądaj więcej
patronat
  • Powietrze

    Pyły zawieszone, smog, benzo(a)piren, kopciuchy - jeszcze do niedawna słowa te mogły być powszechnie znane co najwyżej mieszkańcom Śląska, czy Krakowa. Dziś o negatywnym wpływie zanieczyszczeń powietrza na zdrowie i gospodarkę, wiedzą już wszyscy. Ale sama świadomość to za mało, bo mimo szeregu reform i regulacji jakość powietrza wciąż odbiega od europejskich norm. Czy obecne programy wsparcia są wystarczające, by w perspektywie dekady definitywnie wyeliminować problem smogu? Co zrobić, by skutecznie zwalczać ubóstwo energetyczne? Czy możliwe, że to właśnie walka ze smogiem będzie kołem zamachowym polskiej gospodarki, a największy w historii, rządowy program termomodernizacji i wymiany źródeł ciepła "Czyste Powietrze" okaże się szansą na nowe otwarcie dla rynku energetyki prosumenckiej?

  • Zatrzymanie wzrostu opłat za śmieci, poprawa poziomów recyklingu i wdrożenie nowego modelu gospodarki obiegu zamkniętego. To największe wyzwania na najbliższą dekadę. Kluczowe okażą się najbliższe miesiące: w całej Polsce zacznie obowiązywać selektywna zbiórka w podziale na 5 frakcji. Po raz pierwszy samorządy skonfrontują też swoje osiągnięcia na polu recyklingu z wymogami unijnymi, co może dla nich oznaczać wielomilionowe kary. Na horyzoncie widać zaś kolejne środowiskowe ambicje UE, która wypowiedziała już wojnę jednorazowym plastikom i chce zobowiązać przemysł, by wziął większą odpowiedzialność za swoje produkty. Jak mądrze dokończyć reformy odpadowe i zaprojektować nowy system, zachowując równowagę między celami środowiskowymi a ekonomią?

    Ziemia

  • Ogień

    W dobie wahań cen prądu, rosnącego zapotrzebowania na energię i oczekiwań, by przestawiać gospodarkę na niskoemisyjne tory, musimy zmierzyć się z narastającą presją UE na dekarbonizację i wypracować własną drogą do osiągnięcia neutralności klimatycznej. Dziś wizja ta nie jest już tylko politycznym hasłem, a raczej motorem napędowym całej Wspólnoty. Idą za nim ogromne pieniądze i mechanizmy gospodarcze, które mogą wesprzeć, lub pogrążyć nasz przemysł. W jakim kierunku powinna więc podążać nasza gospodarka? Czy to atom będzie rozwiązaniem, które pogodzi przeciwników dalszego spalania paliw kopalnych, zwolenników stabilnego źródła energii, oraz sceptyków wizji 100 proc. udziału energii z OZE? A może to gaz powinien stać się fundamentem, który zastąpi węgiel w nadchodzących dekadach okresu przejściowego? Jaki miks energetyczny będzie odpowiedni dla polskiej gospodarki w dłuższej perspektywie i za jaką cenę?

  • Życiodajna woda już wkrótce może stać się dobrem luksusowym, a jej brak odczują nie tylko zmagający się z chroniczną suszą rolnicy. Przeciwdziałanie skutkom klęsk żywiołowych będzie dużym wyzwaniem dla miast, terenów wiejskich i sektora wodociągowo-kanalizacyjnego. Konieczne będą kosztowne inwestycje związane z adaptacją do zmian klimatu: budowa zbiorników retencyjnych i modernizacja sieci, oraz poprawa jakości wody pitnej. Niezbędne reformy sektora mogą się okazać tym trudniejsze, że pieniędzy na gospodarkę wodną będzie w przyszłej perspektywie finansowej, dużo mniej niż do tej pory. Wciąż niewykorzystany jest także potencjał śródlądowych dróg wodnych, a nierozwiązanym problemem są zanieczyszczenia wód, zagospodarowanie osadów pościekowych, nadzór i zaszłości technologiczne oczyszczalni, oraz kondycja polskiej gospodarki wodnej, w tym rybołówstwa i transportu morskiego.

    Woda

  • Człowiek

    Żyjemy w szczególnym momencie historii. W epoce antropocenu. To okres, w którym działalność człowieka stała się jedną z najbardziej znaczących sił, kształtujących sytuację na planecie. Pozostaje tylko jedno niewygodne pytanie. Jak wyglądałby bilans naszej krótkiej – z perspektywy kosmosu – historii na Ziemi? 
    Jednego na pewno możemy sobie pogratulować. Zmieniliśmy Ziemię nie do poznania. I nawet gdybyśmy mieli już dziś z niej zniknąć, to skutki naszej obecności utrzymają się tu przez tysiące lat. Nie tylko na powierzchni, gdzie ostanie się wylany przez nas beton i stalowe konstrukcje. Ślady naszej obecności będą też widoczne głęboko pod nią - zapisane w skałach, i wysoko nad ziemią – w atmosferze. 
    Niewątpliwie jesteśmy wyjątkowi. Zaledwie 250 lat gwałtownej rewolucji przemysłowej upłynęło pod znakiem wielu odkryć, wynalazków i spektakularnych zdobyczy techniki. Z drugiej strony mamy też mniej chlubne osiągnięcia. Zakwaszone oceany, setki wymarłych gatunków, skażone tereny. Ogromne ilości substancji chemicznych wpuszczonych do ekosystemów, w których ich rola – bez udziału człowieka - była marginalna. To nierówny bilans.
    Na szczęście nasza siła, pomysłowość i zaangażowanie są błogosławieństwem, a nie przekleństwem naszego gatunku. Na ile uda się nam wykorzystać drzemiący w nas potencjał, by uczynić z Ziemi dom, w którym wszystkim żyje się lepiej? Czy może raczej damy upust swoim destrukcyjnym tendencjom i zamiast budować, pozostawimy po sobie zgliszcza? Pytanie pozostaje otwarte. 

Razem możemy więcej.

Bądź na bieżąco i subskrybuj nasz newsletter.

Czytaj także na: